Vrijdag 17 februari 2023

En dan zitten we, hopla, op 14 dagen Benidorm. Precies twee weken geleden kwam ik hier ’s avonds aan. Hoe vliegt de tijd. Het voelt niet als ál twee weken.

Maar hoe anders was het vorig jaar. Niet beter, niet slechter, maar gewoon anders.

Ik ondernam meer en had minder de radio aan. 4 weken geen televisie gekeken/gezien, veel stilte en veel tekenen. Het voelde prima, nergens last van.  Ik had toch ook mijn bluetooth speakertje bij me, had ook Ziggo Go en een laptop (was toen het internet soms slechter of heb ik het überhaupt niet geprobeerd vraag ik me af).

Ik lig ’s avonds vroeger op bed, de wandeltjes zijn korter of met meer pauzes. Ik zie af en toe tegen dingen op of zorg dat ik tot bijna in de puntjes van te voren dingen heb uitgezocht. Ik hou niet meer zo van verrassingen.

Ik ben zeker niet eenzaam of ongelukkig hoor, laten we dat maar gelijk even van tafel vegen. Vorig jaar praatte ik ook in mezelf, maar nu meer tégen mezelf en ik geef nog antwoord ook hihi.

Maar ………… de locatie is zó perfect maar ik kan we wat ergeren aan de oude meuk en oppervlakkig schoon. Maar OMG wat geniet ik van het uitzicht, de mensen op de boulevard, het gemak van ov om de hoek voor een paar centen. De lokale markt met de lokale bevolking die zo vriendelijk is en van alles proberen om je iets duidelijk te kunnen maken. En dan bedoel ik niet alleen de verkopers.

De dolfijnen die voorbij kwamen en die ik zo vanaf mijn eettafel kon zien. De vleermuizen die vanavond voor mijn raam heen en weer vliegen. Wilde graag een foto of video maken, maar toen ik het raam open had, vloog er een vleermuis zo vlakbij langs dat ik bang was dat ie naar binnen zou vliegen. Zou ook echt weer een Joyce ding zijn hoor.

De dag begon hier om bij half negen en na een ontbijtje en een ‘heerlijke’ kop koffie (oh wat mis ik mijn DeLonghi koffietjes) heb ik wasje in de machine gedaan en ben ik -eindelijk- mijn voeten goed gaan verzorgen. Heerlijk met het hoofd in het zonnetje en een fris windje door de kamer. Kijk dát zijn dan van die geluksmomentjes.

Vandaag geen buitenspeelplannen, dus ben verder gaan zitten tekenen aan tafel.

Nadat ik om half één een lunch had gemaakt ben ik er toch even uit gegaan om wat dingen te kopen. Ik heb sinds gisteravond een zeer pijnlijke elleboog arm in mijn rechter. Ik vermoed van het komt van de rare houding die je arm heeft als je met de boodschappenkar loopt. En dat heb ik gisteren een heel eind gedaan. Dus bij de apotheek een spiergel gehaald. Bij VeraCruz, de supermarkt waar veel Nederlandse spullen te koop zijn een potje speklapjeskruiden gehaald. Ik had zo’n trek in bruine bonen met spek maar had geen spekkruiden. Op het gemak naar het eind van de Avida gelopen, wat best wel een tippel is. Maar het zonnetje scheen, het was heerlijk wandelweer dus op tempo pensionada gelopen. Omdat ik nog andere dingen nodig had die hier niet verkocht werden, ben ik voor 4 haltes op de bus gestapt en ben bij de ander supermarkt de andere dingen gaan halen. Ik voelde me heerlijk toen ik weer terug ging naar het appartement.

Nog een uurtje zitten tekenen en aan het eten begonnen. Hoppa, lekker speklapjes. Speklapjes? Uh uh, het zijn varkenslapjes. Maakt niet uit joh, speklapkruiden er op en het ZIJN speklapjes. Mij krijgen ze er niet onder toch?

Heerlijk gegeten en vanavond na de afwas deze blog geschreven. Morgen weer lekker schone lakens en handdoeken en morgenmiddag de stad in want het is hier carnaval. De batterijen van de camera zijn vol en ik hoop mooie plaatjes te kunnen schieten. Morgenochtend bij het ontbijt even uitzoeken of ik een route kan vinden waar de optocht voorbij zal komen.

 

Ik wens iedereen een fijne avond en fijne weekend.

 

Tot morgen.

 

Adios