Hi iedereen!

Op 9 augustus heb ik groen licht gekregen voor een maagverkleining!
Graag wil ik mijn weg naar de operatie & erna met jullie delen. Dat heeft verschillende redenen, een van de grootste reden is dat ik hoop dat ik er anderen mee kan helpen. Verder heeft natuurlijk iedereen een mening, ik ben natuurlijk ook nog maar 19 jaar en voor sommige van jullie ben ik niet eens ‘dik’.

Vanaf mijn geboorte tot nu toe heb ik altijd al overgewicht gehad…

Het is niet dat ik er nooit wat heb aan proberen te doen, of dat het aan mijn ouders lag. In tegendeel zelfs. Mijn moeder zorgde dat ik elke dag genoeg groente, fruit en belangrijke voedingsmiddelen binnen kreeg. Ook heb ik als kind heel veel verschillende sporten gezien. Tennis, volleybal, taekwondo en ga zo maar door. Verder ging ik als kind zijnde (basisschool) al om de zoveel tijd naar een kinderarts om me te laten wegen en meten. Ook moest ik begeleid gaan sporten van deze arts. Verder ben ik ook naar een heel aantal diëtisten geweest, en heb ik zelf een boel geprobeerd om af te vallen naar een gezond gewicht.

Dat heeft allemaal niet of slechts tijdelijk geholpen. De keuze voor een maagverkleining was ook helemaal niet mijn idee. Een aantal dokters en specialisten hebben me hierop gewezen in verband met andere gezondheidsklachten. Toen ze me dat vertelden ,dacht ik : ‘ Dat is alleen maar voor mensen die nog veel dikker zijn dan ik.’ Maar ik ben er toch over na gaan denken. Ik had namelijk alles al geprobeerd om af te vallen en had eigenlijk geaccepteerd dat ik nu zo was. Toch ben ik nu zo ver dat ik op de wachtlijst sta voor een operatie.

Maar waarom? Ik ben er heel erg goed over na gaan denken. En eigenlijk kan ik beter zeggen waarom niet? Het is natuurlijk niet iets wat je zomaar kan laten doen. Zoals ik eerder al zei hebben andere dokters en specialisten me erop gewezen. Ik loop namelijk al minstens 6 jaar van ziekenhuis van ziekenhuis wegens problemen met mijn blaas. Nu ben ik min of meer uitbehandeld en kunnen ze niks meer doen. Maar gewichtsverlies zou wel kunnen helpen, door minder druk op je blaas. Verder hoop ik ook door gewichtsverlies minder last te gaan hebben van mijn rug. Ik heb namelijk artrose in mijn rug. Natuurlijk zal dat nooit weg gaan, maar misschien verlicht het wel de pijn.

Uiteindelijk ben ik nu naar de huisarts gegaan voor een verwijzing. Hij heeft me doorverwezen nadat hij me gewogen en gemeten had. Ze verwijzen je namelijk pas door met een BMI hoger 35 als je echt serieuze klachten hebt door je overgewicht. Als je geen klachten hebt moet je BMI hoger zijn dan 40. Ik had een BMI van 40,7.

Een aantal dagen later werd ik gebeld door het ziekenhuis waar hij me naar had doorverwezen. Ik kreeg gelijk twee afspraken: de eerste was een informatiebijeenkomst + afspraak bij de obesitasverpleegkundige en de tweede afspraak was de selectiedag. Verder moest ik online een heleboel vragenlijsten invullen en kreeg ik er nog een aantal met de post.

De informatiebijeenkomst was op een dinsdagochtend. Voorgaande aan de bijeenkomst had iedereen een afspraak bij een obesitasverpleegkundige. Je werd gemeten en gewogen. Verder moest je je vragenlijsten inleveren en heel je medisch verleden op papier inleveren. Maar vooral eindrapporten van diëtisten en andere specialisten. Toen was het de informatiebijeenkomst. We gingen naar een andere ruimte en hier werd de voorlichting gegeven. Het ging vooral over welke operaties er waren. De redenen waarom je dit zou doen. En wat er zou gebeuren als je nu niks deed aan je gewicht.

Toen was het de selectiedag. Je had een ochtend vol afspraken, maar bovendien kreeg je te horen of je geopereerd zou worden. Die ochtend ben ik bij een medisch psycholoog geweest, diëtiste, obesitas verpleegkundige en fysio. Al deze mensen en de chirurg brengen hun oordeel uit of je een ‘go’ krijgt of niet. Na de ochtend vol afspraken gaan zij in overleg en komen daarna bij je terug. Iedereen was erg zenuwachtig. Al verbaasde ik me toch over een man die aan het slapen was terwijl er elk moment mensen binnen konden komen met de uitslag. Uiteindelijk na heel lang gewacht te hebben kwam er iemand binnen die vertelde dat het overleg was afgelopen. Verder werd er gezegd hoe langer je wacht, hoe beter. Dit kwam omdat als je mocht blijven zitten mocht je mee doen aan het middagprogramma.

Degene die werden geroepen die werden naar huis gestuurd. Toen kwam de chirurg binnen: ‘ mevrouw Vermeulen’ , ik werd als eerste geroepen…
Natuurlijk dacht ik dat ik naar huis werd gestuurd, maar eenmaal binnen zei de chirurg dat ik de perfecte kandidaat was. Ze wilden alleen maar zeker weten of ik het met school zou gaan redden, omdat ze niet willen dat ik door de operatie zonder diploma ga eindigen.
Degene die na mij werden geroepen kregen helaas slechter nieuws en mochten niet meer meedoen aan het middagprogramma. Uiteindelijk waren we nog met 4 van die 10 mensen over.

Toen begon het middagprogramma. Eerst kregen we een hoop papieren, waaronder afspraken, recepten, medicijnen, afsprakenkaart etc. Toen heeft eerst nog de obesitasverpleegkundige uitleg gegeven over het vervolg van het traject en de dagen voor en na je operatie. De chirurg heeft nog een uitleg gegevens over verschillende operaties. Daarna kreeg je nog een gesprek met de chirurg over welke operatie je zou krijgen, kon je bloed laten prikken, sommige konden al langs de anesthesist. Ik heb die dag alleen nog een gesprek met de chirurg gehad en bloed laten prikken. Het gesprek met de chirurg ging vooral over welke operatie je zou krijgen. De maagband hebben zij al min of meer verbannen , maar dat vond ik helemaal niet erg , want dat zag ik toch al niet zitten. Bij mij zou zowel de sleeve als de bypass gaan omdat ik zo jong ben. Toch raadde ze me de bypass aan omdat dat minder complicaties zou geven en ook beter zou werken op de langere termijn. Verder kreeg ik nog te horen dat ik een verhoogde kans zou hebben op slaapapneu , dat bleek uit mijn vragenlijsten. Dit is belangrijk omdat mensen met overgewicht slecht uit de narcose zouden komen. Nu is dit bij mij niet zo het geval omdat ik dit jaar al twee keer eerder ben geopereerd, en prima uit de narcose kwam. Nu moet ik alsnog een slaaponderzoek laten doen. In het gesprek kon ik ook aangeven door welke dokter ik het liefste geopereerd zou worden. Dit heb ik open gelaten, omdat het me niet zo veel uit maakt. Daarna ben ik gelijk op de wachtlijst gezet! De wachttijd is nu ongeveer zo’n 3 maanden. Dus als het goed is word ik dit jaar nog geopereerd.

Ik zal het regelmatig updaten als ik weer in het ziekenhuis ben geweest bijvoorbeeld. Als er vragen zijn, over mij , of over dit hele proces hoor ik het heel graag. Natuurlijk hoor ik ook graag wat jullie ervan vinden!

Maar voor nu, tot de volgende keer💋

Share: